บลอกอาจารย์โจ้

Posts tagged ‘อนิเมชัน’

มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ในพระบรมราชูปถัมภ์

หลังจากที่พวกเราเดินทางกลับมาจากการไปศึกษาดูงานโครงการแม่ฟ้าหลวง ที่ดอยตุง ก็ได้รับแผ่นซีดีของโครงการ

maefahluang_cd_20161214sm

ภายในมีแผ่นพับของโครงการในรูปแบบของ PDF ดังนี้

doitungdevelopmentproject_page_01sm

(บน) แผ่นพับโครงการหลวงดอยตุง จังหวัดเชียงราย มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง

sald_page_1sm

(บน) The Thai Approach to Sustainable Alternative Livelihood Development (SALD)

internationaloutreach_page_1sm

(บน) International Outreach of Thailand’s Sustainable Alternative Livelihood Development Approach

reforestationforpovertyalleviation_page_01sm

(บน) Reforestation for Poverty Alleviation and Sustainable Development

studyvisit_page_1sm

(บน) Doi Tung Development Project Chiang Rai, Thailand, Mae Fah Laung Foundation under Royal Patronage

mflf-nyu_page_01sm

(บน) Changing Lives, Changing Communities: How the Mae Fah Luang Foundation Inspired us to Change the World.

prospectus_page_01sm

(บน) Royal Mother from the Sky: The inspiration for The Mae Fah Laung Foundation under Royal Patronage

สื่อประเภทภาพยนตร์และอนิเมชัน

doitung_animation_1

(บน) อนิเมชันเรื่องโครงการแม่ฟ้าหลวง

doitung_movie_1

(บน) สารคดีเรื่องโครงการพัฒนาดอยตุง (เวอร์ชันไทย และภาษาอังกฤษ)

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

ทำไม ทำไมนะ?

ได้ฤกษ์หาคำตอบของปัญหาที่สงสัยเกี่ยวกับการ์ตูนทาง TPBS เกี่ยวกับสัตว์โลก ที่มีชื่อรายการว่า “ทำไม ทำไมนะ กาโอะ กาโอะ ฮู้” ซึ่งผมอาจจะต้องไปถามเพื่อนที่รู้ภาษาญี่ปุ่นอีกทีว่าจริงๆแล้วใช้คำว่าอะไร และเขียนออกเสียงอย่างไร

ทำไมนักแสดงนำในเรื่องที่แต่งตัวเป็นนักวิทยาศาสตร์มีเสื้อกาวน์ ในการ์ตูนอนิเมชันญี่ปุ่นจึงเป็นชาวต่างชาติ ซึ่งน่าจะเป็นชาวยุโรปผมทอง? ตัวหนังสือในการ์ตูนก็เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วย ทำให้รู้สึกแปลกๆ เมื่อลองค้นดูในอินเตอร์เน็ตก็เลยได้ทราบคำตอบและที่มาในที่สุด

ทำไม ทำไมนะ

หากใช้คีย์เวิร์ดว่า “ทำไม ทำไมนะ” ก็จะพบกับเว็บไซต์หลายเว็บไซต์ทั้งที่เกี่ยวและไม่เกี่ยวกับประเด็นที่ค้นหา เป้าหมายที่เจอและคิดว่าใช้สิ่งที่ต้องการไม่ได้มาจากเว็บไซต์ของช่อง TPBS แต่เป็นเว็บไซต์ของนานมีบุ๊คส์ ที่มีหนังสือชื่อ “ทำไมนะ” ขายอยู่ หน้าปกเป็นรูปม้าลายที่วาดด้วยสีชอล์ก ซึ่งเป็นแนวการ์ตูนของเรื่องนี้แน่ๆ ผู้แต่งคือ “Lila Prap” ซึ่งเป็นเป้าหมายต่อไปในการค้นหาครับ

Lila Prap (ลีลา แพร็บ)

ชื่อ Lila Prap เป็นชื่อย่อ เพราะชื่อจริงๆของผู้เขียนยาวมาก Lilijana Praprotnik Zupancic เธอเป็นชาวสโลวีเนีย แต่ในขณะที่เธอเกิดเมื่อปีค.ศ. 1955 นั้นยังเป็นส่วนของประเทศยูโกสลาเวีย เหตุผลที่เธอใช้ชื่อ Lila Prap เพราะเวลาเขียนชื่อในแบบฟอร์มต่างๆแล้วมันช่างยืดยาว แล้วก็ไม่เหมาะที่จะเป็นชื่อที่ขึ้นหน้าปกหนังสือภาพ ที่หากต้องเขียนชื่อเต็มของเธอด้วยสีชอล์กคงเต็มหน้าและดูไม่ดีแน่ และเธอก็ใชัตัวเองเป็นผู้ดำเนินรายการในอนิเมชันด้วยนี่เอง

ทำไมนะ จึงเป็นอนิเมชันญี่ปุ่น

ลีลา ออกจากบริษัทเพื่อมาเป็นนักเขียนอิสระ การ์ตูนสำหรับเด็กเกิดไปเข้าตากรรมการเข้า และทำให้มีผลงานมาอีกมากมาย ซึ่งผู้สนใจก็ลองไปหาประวัติของเธออ่านกันเองได้ หนังสือชื่อ “Why?” หรือที่นานมีบุ๊คส์มีเล่มแปลขายว่า “ทำไมนะ” ได้รับความสนใจอย่างน่าทึ่ง จนมีคนติดต่อเข้ามาและแปลเป็นภาษาต่างๆมากมาย รวมถึงมีการทำเป็นอนิเมชัน หรือการ์ตูนทีวี และนำไปสู่ความร่วมมือกับ NHK Enterprises ของญี่ปุ่น และนั่นคงเป็นที่มาของการ์ตูนเรื่อง “ทำไม ทำไมนะ” ทางช่อง TPBS ที่คงไปเอาอนิเมชันที่ร่วมทำกับญี่ปุ่นมาแปลเป็นไทยอีกทีนั่นเอง

ตัวอย่างรายการทำไม ทำไมนะ

เรื่องย่อประจำวันอาทิตย์ที่ 17 เมษายน 2554 ช่องทีวีไทย เวลา 06:30

“ทำไมแพนหางนกยูงจึงสวยจังเลยนะ?” (1) เพราะนกยูงชอบเต้นในงานเทศกาล (2) เมื่อก่อนนกยูงเป็นดอกไม้งาม (3) เพราะนกยูงได้ไปเจอเพชรพลอยจากถ้ำจึงเอามาติดที่แพนหาง เฉลย: ใช้อวดโฉมกับตัวเมีย (ในการ์ตูนถามถึงปีก แต่จริงๆแล้วเป็นแพนหางครับ)

“ทำไมฟันหน้าของกระต่ายถึงใหญ่จัง?” (1) อยากทำให้สิงโตกลัว (2) ใช้เป็นที่เปิดกระป๋อง (3) เพราะดึงมันออกมาเอง เฉลย: เพื่อให้กัดแทะอาหารที่แข็งๆได้อย่างดี

เรื่องย่อประจำวันเสาร์ที่ 16 เมษายน 2554 ช่องทีวีไทย เวลา 06:30

“ทำไมจิงโจ้ชอบกระโดดดึ๋งๆ?” เด็กๆตอบว่า (1) เพราะว่าพื้นมันร้อน (2) หรือเพราะอยากให้ลูกน้อยในกระเป๋าเห็นวิวจากที่สูงๆ หรือ (3) เพราะมันมีสปริงติดอยู่ที่เท้า แต่ป้าลีลาเฉลยว่าจิงโจ้กระโดดดึ๋งๆ เพราะมันเป็นวิธีที่ช่วยให้เคลื่อนที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพในพื้นที่ที่กว้างใหญ่ นอกจากนี้มันยังมีสรีระที่เหมาะสมที่สุดต่อการกระโดดอีกด้วย

“ทำไมหอยทากจึงแบกบ้านของมันอยู่ตลอดเวลาได้?” เด็กๆตอบว่า (1) จริงๆแล้วเปลือกของมันเป็นเหมือนชุดหรือเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ (2) หรือจริงๆแล้วมันเป็นขนมลูกกวาดที่เอาไว้กินได้ตลอดเวลา หรือ (3) เพื่อให้สามารถย้ายบ้านได้อย่างรวดเร็ว แต่ป้าลีลาเฉลยว่าหอยทากมีบ้านอยู่เพื่อเอาไว้หลบภัยจากอันตรายรอบด้าน และช่วยป้องกันไม่ให้ตัวแห้งได้

เรื่องย่อประจำวันอาทิตย์ 10 เมษายน 2554 ช่องทีวีไทย เวลา 06:30

“ทำไมฮิปโปโปเตมัสจึงอยู่ในน้ำตลอดเวลา” เด็กๆก็ตอบว่า (1) อยากเล่นกับปลาน้อย (2) อยากเป็นเรือดำน้ำ (3) อยากซ่อนพุงอันใหญ่โต แต่ป้าลีลาเฉลยว่ามันใช้น้ำช่วยพยุงตัว และยังปลอดภัยจากผู้ล่าที่อยู่บนบก

“ทำไมงูจึงแลบลิ้นตลอดเวลา” เด็กๆก็ตอบว่า (1) เอาไว้เล่นเป่ายิ้งฉุบ (2) ลิ้นมันยาวเกิน (3) เอาลิ้นเล่นเป็นโบว์ ซึ่งก็คงไม่ถูกป้าลีลาเลยตอบว่างูแลบลิ้นเพื่อช่วยดมกลิ่น และการมีแฉกของลิ้นช่วยบอกว่ากลิ่นของเหยื่อที่ได้อยู่ทางซ้ายหรือขวาได้อีกด้วย

เรื่องย่อประจำวันเสาร์ที่ 9 เมษายน 2554 ช่องทีวีไทย เวลา 06:30

“ทำไมจรเข้จึงมีน้ำตา” เด็กๆตอบว่า (1) กรามหลุดตอนอ้าปากเลยเจ็บจนมีน้ำตา (2) โดนปลากัดหางเลยต้องร้องไห้ หรือ (3) ฟังเรื่องตลกจนขำน้ำตาร่วง แต่ป้าลีลาเฉลยว่ามันมีน้ำตาเพื่อป้องกันไม่ให้ตาแห้งเวลาอาบแดดอยู่บนบกนั่นเอง

“ทำไมหมึกยักษ์จึงมีหนวดหลายเส้น” เด็กๆตอบว่า (1) เอาไว้ช่วยกันทำความสะอาด (2) และ (3) เอาไว้เล่นตุ๊กตา แต่ป้าลีลาเฉลยว่าหมึกยักษ์มีหนวดหลายเส้นไว้ช่วยกันจับเหยื่อ

ตื่นเช้ามาดูทีวีวันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน 2554 ก็มีรายการทำไม ทำไมนะให้ดูด้วย โดยแต่ละครั้งก็จะมีสองตอน เรื่องแรกในวันนี้เกี่ยวกับเรื่องราวของสัตว์โลกเช่น

“ทำไมวาฬจึงพ่นน้ำ” คำตอบที่เด็กๆตอบคือ (1) เอาไว้เล่นกับลูก (2) ทำความสะอาดก้อนเมฆ และ (3) เลี่ยนแบบเกาะที่มีต้นมะพร้าวอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าคงไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง เพราะที่รายการอธิบายให้ฟังนั้นคือการหายใจออกปกติของวาฬเมื่อขึ้นสู่ผิวน้ำ ส่วนน้ำที่เราเห็นนั้นแท้จริงแล้วก็เป็นไอน้ำในลมหายใจ แต่เมื่อมีปริมาณมากและอุณหภูมิที่ต่างกับอากาศมากจึงรวมตัวเป็นหยดน้ำ และทำให้เราเห็นเหมือนวาฬพ่นน้ำออกมานั่นเอง

“ทำไมกระต่ายมีหูยาว” คำตอบที่เด็กๆตอบในการ์ตูนก็คือ (1) เอาไว้เช็ดน้ำตา (2) เอาไว้เก็บแครอท และ (3) เอาไว้ม้วนเป็นผมทรงใหม่ ซึ่งแน่นอนว่าคำตอบที่ถูกนั้นต้องเป็นเรื่องอื่น ซึ่งในรายการอธิบายว่ากระต่ายมีหูยาวเพื่อให้ฟังเสียงชัดขึ้น และระบายความร้อนนั่นเอง

เพลง “ทำไม ทำไมนะ”

(ไม่ทราบว่าชื่อเพลงเป็นแบบนี้รึเปล่าเดาเอาครับ)

หัวเราะกันเถอะ อย่างพร้อมเพรียงกัน
หัวเราะกันเถอะ ทุกหนทุกแห่ง
ด้วยใบหน้าที่มีความสุข
หัวเราะกันเถอะ วู้ วู้

กาโอะกาโอะบู้ พาโอพาโอกี้
ฮะฮะฮะ อย่างสนุกสนาน
ถึงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่พูด
แต่รอยยิ้มนั้นรับรู้ได้

ทุกคนหัวเราะกันเถอ ฮะ
มาล้อมวงแล้วมาหัวเราะกันเถอะ ฮะ
เวลาที่เศร้าสร้อย
ช่างมันเถอะ มาหัวเราะกัน ฮะ

(จดมาจากวิดีทัศน์จากลิงก์ข้างบนครับ)

อ้างอิง